„Przepraszam, że płaczę”, „przepraszam, że to mówię”. Dlaczego kobiety tak często przepraszają za swoje emocje?
„Przepraszam, że jestem taka emocjonalna”
To zdanie wiele kobiet wypowiada automatycznie.
Często zanim jeszcze opowie, co czuje.
Skąd bierze się ten nawyk?
Psychologowie wskazują kilka przyczyn:
- wychowanie do bycia „grzeczną”
- lęk przed oceną
- przekonanie, że emocje są problemem
- potrzeba utrzymania harmonii
Co dzieje się później?
Kobieta zaczyna:
- minimalizować własne uczucia
- umniejszać swoje potrzeby
- cenzurować emocje
A relacja traci autentyczność.
Jak to zmienić?
Zamiast:
Przepraszam, że jestem smutna.
powiedz:
Jest mi smutno.
To mała różnica językowa.
Ale ogromna psychologicznie.
Emocje nie są błędem.
Nie trzeba za nie przepraszać.
To informacje o tym, co dzieje się w naszym świecie wewnętrznym.
I zasługują na miejsce — nie na przeprosiny.
Zobacz także:
Dlaczego kobiety biorą odpowiedzialność za emocje innych? Psychologia relacji wyjaśnia
Dlaczego tak trudno mówić wprost, czego potrzebujemy? Psychologia wyjaśnia